Al in een vroeg stadium zagen onze triageverpleegkundigen dat veel Oekraïense ouderen op termijn niet zelfstandig konden blijven wonen. Voor een aanzienlijk deel lag een Wlz-indicatie in het verschiet, wat betekende dat er tijdig moest worden geanticipeerd op doorstroom naar reguliere verpleeghuiszorg. Daarom gingen we proactief in gesprek met instellingen in de regio.
Die gesprekken waren nodig. Het ontbreken van de gebruikelijke route via het zorgkantoor zorgde voor onzekerheid. Welke regels golden er precies, hoe zat het met de eigen bijdragen. Maar ook: hoe zou de taalbarrière de zorg beïnvloeden? Door deze vragen serieus te nemen en stap voor stap duidelijkheid te geven, wisten we vertrouwen te winnen. Als praktisch hulpmiddel stelden we een overzichtelijke Q&A samen, die instellingen direct inzicht gaf in regels en mogelijkheden.
Uit deze voorbereiding kwam één aanpak naar voren: clustering. Door Oekraïense ouderen samen te huisvesten in verpleeghuizen wordt voorkomen dat zij vereenzamen. In kleine groepen kunnen zij met elkaar communiceren en steun vinden in hun eigen taal en cultuur. Voor vrijwilligers uit Oekraïne biedt dit bovendien de kans om meerdere bewoners tegelijk te ondersteunen, in plaats van slechts één enkeling. Ook voor zorgmedewerkers werkt dit beter: zij hoeven niet telkens dezelfde barrières te doorbreken en raken sneller vertrouwd met de zorg voor deze groep.
De investering in voorbereiding en samenwerking betaalt zich inmiddels uit. Wanneer er nu een oudere bewoner klaar is voor doorplaatsing, volstaat één telefoontje en wordt de opname snel geregeld – altijd geclusterd met andere Oekraïense ouderen.
De ervaring in Rotterdam laat zien dat deze aanpak werkt. Ons advies aan andere gemeenten: wacht niet af. Ga tijdig in gesprek met verpleeghuizen, leg uit waarom clustering cruciaal is en beantwoord praktische vragen. De vliegende brigade ondersteunt hier graag bij.